Magnesium is essentieel, wat betekent dat het via voeding moet worden opgenomen en niet door het lichaam zelf kan worden aangemaakt. Het lichaam van een volwassene bevat ongeveer 24 tot 28 gram magnesium. Hiervan is 50-70% opgeslagen in de botten (gebonden aan hydroxyapatiet; gedeeltelijk mobiliseerbaar bij magnesiumtekort) en 25-30% in de spieren en zachte weefsels (intracellulair).

Relatieve verhoudingen van magnesium ten opzichte van de totale hoeveelheid magnesium in ons lichaam:

serum Erytrocyten bindweefsel spier Bot Plasmaconcentratie: Geïoniseerd magnesium: Erytrocyten Mg:

0,3% 0,5% 19,3% 27% 52,9% 0,85 mmol/l 0,5–0,65 mmol/l 1,65–2,73 mmol/l

Magnesiuminname:

Van het magnesium dat via voeding wordt ingenomen, wordt 20-30% door het lichaam opgenomen. Dit gebeurt zowel via actief transport (via het TRPM6-ionenkanaal) als passieve diffusie. De absorptiesnelheid wordt hierdoor beïnvloed. v.a. Het type magnesiumverbinding bepaalt de biologische beschikbaarheid. Zo zijn magnesiumbisglycinaat, -citraat of -lactaat bijvoorbeeld beter biologisch beschikbaar dan magnesiumoxide of magnesiumsulfaat.

Uit onderzoek blijkt dat de optimale absorptie bij eenmalige doses van <200 mg elementair magnesium Dit is gedaan.

Magnesiumuitscheiding:

Magnesium wordt uitgescheiden. v.a. via de nieren, maar ook via zweet. Zo wordt het afgevoerd. renale magnesiumeliminatie bij ongeveer 100 mg/dag. De uitscheiding wordt bevorderd door alcohol en grote hoeveelheden eiwitten.

Effecten van magnesium:

Magnesium is betrokken bij vrijwel alle stofwisselingsprocessen:

• Energiemetabolisme (z.B. (ATP is intracellulair gebonden aan magnesium) à Zie onderstaande afbeelding
• Neuromusculaire signaaloverdracht (vermindert prikkelbaarheid)
• Spierfunctie
• Eiwit-, DNA- en RNA-synthese
• Op cellulair niveau draagt ​​het bij aan de permeabiliteit en stabiliteit van het celmembraan door de kruisverbinding van fosfolipiden.
• Het is van essentieel belang voor de regulering van het glucosemetabolisme.
• Regulatie van vele hartfuncties (z.B. Contractie (negatief inotroop effect), myocardmetabolisme, hartminuutvolume, stabilisatie van het hartritme
• Biologische calciumantagonist

Het belang van magnesium in de energiestofwisseling:

Cofactor in meer dan 300 enzymsystemen (2), z.B.

• Acetyl-CoA-synthetase
• 5'-Nucleotidase
• Fosforylkinase
• Fosforibosylpyrofosfaattransferase
• Fosfoglucomutase
• Na+-K+-ATP-ase (activiteit van de Na+-K-pomp!)
• Ca++-transport-ATPase van het sarcoplasmatisch reticulum
• H+-ATP-ases van het mitochondriale membraan (ziedaar)
• Adenylaatcyclase
• Myosine-ATPase
• Hexokinase
• Fosfofructokinase
• Fosfoglyceraatkinase
• Enolase
• Pyruvaatkinase

Glucosemetabolisme (van centraal belang):

• vermindert de incidentie van diabetes
• Verbetert de insulinegevoeligheid
• stimuleert insulinereceptoren
• verhoogt de activiteit van pyruvaatkinase,
• Cofactor bij glucosetransport en glycogeensynthese

Biologische calciumantagonist:

• Voorkomen van overmatige calciumtoevoer (bescherming van hartspiercellen)
• Modulatie van de intracellulaire calciumwerking
• Activering van calcium-ATPase (stabiliseert de excitatiepotentiaal van hart-/skeletspiercellen)
• Invloed op kaliumkanalen of Na/K-ATPase (spieren, hartspiercellen, zenuwcellen)
  • Mg sluit K-kanalen in de cel en verhoogt de intracellulaire K-concentratie.
  • Vermindering van spiercontracties en vaattonus
  • Maar ook: Calciumachtige effecten (synergie)

Betrokkenheid bij hartfuncties, zoals z.B. :

• Regulatie van contractiele eiwitten
• Transport van Ca++ (via sarcoplasmatisch reticulum)
• Co-factor van ATPase-activiteiten
• Invloed op Ca++-binding en Ca-transport in membranen en intracellulaire organellen
• Metabolische regulatie van energieafhankelijke cytoplasmatische en mitochondriale metabolische routes
• Invloed op de contractiliteit van hartspiervezels (negatief inotroop effect)
• Invloed op hormoon-receptorinteracties
• Regulering van elektrolytentransport en -gehalte
• Invloed op rust- en actiepotentialen
• Verandering in elektromechanische koppeling
• Remming van calcium-geïnduceerde NTM-afgifte bij presynaptische membranen (vermindering van stresshormonen en prikkelbaarheid -> (vgl. hart)
• Vermindering van het zuurstofverbruik van het hart
• Verbetering van het myocardmetabolisme, het hartminuutvolume en de vaattonus.
• Bescherming tegen hartritmestoornissen (remt de excitatiegeleiding in de AV-knoop, verbetert de hersteltijd in de sinusknoop).

Indicaties voor magnesium:

• Urolithiasis
• Diabetes mellitus
• Hartziekte (z.B. Tachycardie, hypertensie)
• Cor pulmonale
• astma
• Zwangerschapseclampsie
• krampen
• spanning

Magnesiumtekort & Mogelijke oorzaken:

Magnesiumtekort wordt in verband gebracht met een groot aantal chronische ziekten, zoals de ziekte van Alzheimer, diabetes type 2, hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, migraine en ADHD. In de VS heeft naar schatting 50% van de bevolking een magnesiumtekort. Volgens een onderzoek uit 2001 in Duitsland heeft bijna 34% van de bevolking een te laag magnesiumgehalte in het bloed.

Mogelijke oorzaken van magnesiumtekort zijn onder andere::

• Verminderde inname (dieet, alcoholisme, malabsorptie)
• Zwangerschap en borstvoeding
• Intensieve sport
• spanning
• Verhoogde uitscheiding (bij nierziekte, diabetes, alcoholgebruik, hyperaldosteronisme, diuretica, digitalis, aminoglycosiden, enz.).)
• Remming van de magnesiumabsorptie door tetracyclines en antacida

Symptomen van magnesiumtekort (Bron: Congres Interne Geneeskunde 2008, Wiesbaden):

• Neuromusculaire hyperexcitabiliteit (spierkrampen tot tetanie, hoofdpijn)
• Verhoogde lactaatspiegel (zie sport)
• Verwarring, depressie
• Slapeloosheid, concentratieproblemen, vermoeidheid
• Minerale onevenwichtigheden
• Gastro-intestinale hyperexcitabiliteit
• Harthyperactiviteit (aritmie, angina pectoris, hypertensie)
• Immuunstoornissen
  
  

Magnesiumafzettingen:

• In vrijwel alle voedingsmiddelen
• Maar meestal slechts in lage concentraties.
• Laag magnesiumgehalte in basisvoedingsmiddelen
• Komt voornamelijk voor in volkorenproducten.

• Mensen met een gemiddeld voedingspatroon consumeren ongeveer 200 mg magnesium per dag via hun voeding.

Magnesiumrijke voedingsmiddelen

• Tarwezemelen: 600 mg magnesium per 100 g
• Zonnebloempitten: 420 mg per 100 g
• Sojameel: 245 mg per 100 g
• Tarwekiemen: 120-130 mg in 50 g
• Gerst, rijst (ongepeld): 160 mg per 100 g
• Walnoten, amandelen, pinda's, hazelnoten: 65-90 mg per 50 g
• Volkorenbrood: 90 mg per 100 g
• Linzen: 75 mg per 100 g
• Havervlokken: 70 mg in 50 g
• Mineraalwater rijk aan magnesium: 80-120 mg in 0,2 liter
• Spinazie: 60 mg per 100 g

De wisselwerking van magnesium met andere micronutriënten

Calcium

• Magnesium is een calciumantagonist, maar ook een synergist (z.B. Bij tetanie: calcium of magnesium zijn effectief!
• Magnesium is belangrijk voor de calciumstofwisseling:
  • Magnesiumtekort (verlaagd PTH) leidt tot hypocalciëmie.
    (In geval van calciumtekort, calcium en magnesium samen toedienen in een verhouding van 2:1 tot 3:1)
  • Magnesium concurreert met calcium om het oxalaat-anion en verlaagt de oxalaat-ionenconcentratie (in het bloed). urine: (Vermindering van het risico op calciumoxalaatstenen)

potassium

• Magnesiumtekort (verlaagd PTH) leidt tot kaliumtekort.
• Magnesium beïnvloedt het transmembraantransport van kalium.
• Kalium verbetert de opname van magnesium in de darmen.

Wisselwerkingen van magnesium met medicijnen

Verschillende medicijnen kunnen de magnesiumspiegel beïnvloeden. Hier zijn enkele voorbeelden (zie het magnesiuminformatieblad voor zorgprofessionals van de National Institutes of Health):

• Diuretica, die bijvoorbeeld worden voorgeschreven om de bloeddruk te verlagen, leiden vaak tot een verhoogde uitscheiding van magnesium in de urine en dus tot een tekort als magnesium niet via een voedingssupplement wordt ingenomen.
• Protonpompremmers (PPI's; ook wel bekend als "zuurremmers" of "maagbeschermers"), zoals omeprazol of lansoprazol, kunnen bij langdurig gebruik leiden tot een magnesiumtekort. Bij 25% van de getroffen personen slaagde zelfs magnesiumsupplementatie er niet in om de magnesiumspiegel te verhogen terwijl ze PPI's bleven gebruiken. Alleen het stoppen met de medicatie kon de magnesiumspiegel herstellen.
• Omgekeerd kan magnesium ook de opname en werkzaamheid van sommige medicijnen beïnvloeden – het kan bijvoorbeeld de opname van bisfosfonaten remmen die worden gebruikt bij de behandeling van osteoporose. Daarom moet magnesiumsupplementatie altijd met uw arts worden besproken. Vaak is het voldoende om magnesium met een tussenruimte van minstens twee uur na de medicatie in te nemen.
• Magnesium kan ook onoplosbare complexen vormen met sommige antibiotica, zoals tetracyclines (Declomycin®), doxycycline (Vibramycin®) en fluoroquinolone-antibiotica (ciprofloxacine (Cipro®) en levofloxacine (Levaquin®)). Daarom moeten deze antibiotica minimaal 2 uur vóór of 4-6 uur na de magnesiumsupplementatie worden ingenomen.

Huidig ​​onderzoek naar het therapeutisch gebruik van magnesium

Magnesium bij insulineresistentie & Type 2 diabetes

Insulineresistentie is een voorloper van diabetes type 2. Bij deze aandoening nemen spier- en levercellen de glucose in het bloed niet meer volledig op, wat leidt tot een verhoogde omzetting en opslag van glucose als vet. Magnesium kan dit proces mogelijk helpen voorkomen (zie Rosanoff A, et al, Suboptimal magnesium status in the United States: are the health consequences underestimated? Nutrition Reviews, 2012 mrt;70(3):153-64; Schimatschek HF en Rempis R, Prevalence of hypomagnesemia in an unselected German population of 16,000 individuals, Magnesium Research, 2001 dec;14).

Bovendien leiden de verhoogde insulinespiegels die gepaard gaan met insulineresistentie tot een verhoogd magnesiumverlies via de urine, waardoor de magnesiumspiegel verder daalt. Magnesiumsupplementatie kan deze aandoening verbeteren (zie Wang J, et al, Dietary magnesium intake improves insulin resistance among nondiabetic individuals with metabolic syndrome participating in a dietary trial, Nutrients, 2013 Sep 27;5(10):3910-9; Mooren FC, et al, Oral magnesium supplementation reduces insulin resistance in nondiabetic subjects - a double-blind, placebo-controlled, randomized trial, Diabetes, Obesity). & Metabolisme, maart 2011;13(3):281-4.; Guerrero-Romero F, et al, Orale magnesiumsuppletie verbetert de insulinegevoeligheid bij niet-diabetische proefpersonen met insulineresistentie. Een dubbelblinde, placebogecontroleerde, gerandomiseerde studie, diabetes & Metabolisme, juni 2004;30(3):253-8).

In een onderzoek uit 2003 leidde magnesiumsuppletie tot een verminderde insulineresistentie en ook tot een verlaging van de bloedsuikerspiegel (zie Rodríguez-Morán M en Guerrero-Romero F, Oral magnesium supplementation improves insulin sensitivity and metabolic control in type 2 diabetic subjects: a randomized double-blind controlled trial, Diabetes Care, 2003 Apr;26(4):1147-52.).

Een meta-analyse uit 2011 laat zien hoe een magnesiumtekort het risico op diabetes vergroot (zie Dong JY, et al, Magnesium intake and risk of type 2 diabetes: meta-analysis of prospective cohort studies, Diabetes Care, 2011 sep;34(9):2116-22.; Hruby A, et al, Higher magnesium intake reduces risk of impaired glucose and insulin metabolism and progression from prediabetes to diabetes in middle-aged americans, Diabetes Care, 2014 feb;37(2):419-27).

Bovendien blijkt uit een onderzoek uit 2010 onder meer dan 4000 mensen gedurende 20 jaar dat degenen met de hoogste magnesiuminname een 47% lager risico op diabetes hadden (zie Kim DJ, et al, Magnesium intake in relation to systemic inflammation, insulin resistance, and the incidence of diabetes, Diabetes Care, 2010 Dec;33(12):2604-10).

In een gerandomiseerd, dubbelblind onderzoek kregen deelnemers met een laag magnesiumgehalte en diabetes type 2 gedurende 4 maanden dagelijks 50 ml magnesiumchlorideoplossing toegediend.Afgezien van het feit dat het magnesiumgehalte herstelde, verbeterden ook de insulinegevoeligheid, de bloedsuikerspiegel en de bloedsuikerwaarden op lange termijn (HbA1c) (zie Rodríguez-Morán M en Guerrero-Romero F, Oral magnesium supplementation improves insulin sensitivity and metabolic control in type 2 diabetic subjects: a randomized double-blind controlled trial, Diabetes Care, 2003 Apr;26(4):1147-52).

Magnesium en hart- en vaatziekten

Een laag magnesiumgehalte bevordert de ontwikkeling van hoge bloeddruk en stoornissen in het lipidenmetabolisme (hoge cholesterol- en triglyceridenwaarden). Volgens een meta-analyse uit 2017 kan magnesiumsuppletie een positief effect hebben op hoge bloeddruk. De toegediende magnesiumdosis bedroeg 365-450 mg/dag puur magnesium en leidde tot een verlaging van zowel de systolische (met 4,18 mmHg) als de diastolische (met 2,27 mmHg) bloeddruk (zie Dibaba DT, et al, The effect of magnesium supplementation on blood pressure in individuals with insulin resistance, prediabetes, or noncommunicable chronic diseases: a meta-analysis of randomized controlled trials, The American Journal of Clinical 2017 Sep;106(3):921-929).

Hoe lager het magnesiumgehalte, hoe hoger het risico op perifere arteriële ziekte (PAD), ook wel bekend als claudicatio intermittens of 'etalagekijkersziekte'. Volgens een onderzoek uit 2009 verbetert magnesiumsuppletie de vasculaire gezondheid (zie Hatzistavri LS, et al, Oral magnesium supplementation reduces ambulatory blood pressure in patients with mild hypertension, American Journal of Hypertension, 2009 okt;22(10):1070-5; Kawano Y, et al, Effects of magnesium supplementation in hypertensive patients: assessment by office, home, and ambulatory blood pressures, Hypertension, 1998 aug;32(2):260-5; Kass LS, et al, A pilot study on the effects of magnesium supplementation with high and low habitual dietary magnesium intake on resting and recovery from aerobic and resistance exercise and systolic blood pressure, Journal of Sports Science). & Geneeskunde, 1 maart 2013;12(1):144-50.; Guerrero-Romero F en Rodríguez-Morán M, Het effect van bloeddrukverlaging door magnesiumsuppletie bij diabetische hypertensieve volwassenen met lage serummagnesiumspiegels: een gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd klinisch onderzoek, Journal of Human Hypertension, april 2009;23(4):245-51.).

Bij normale doseringen verlaagt magnesium alleen een te hoge bloeddruk, terwijl een gezonde bloeddruk niet verder wordt verlaagd (vgl. Lee S, et al, Effects of oral magnesium supplementation on insulin sensitivity and blood pressure in normo-magnesemic nondiabetic overweight Korean adults, Nutrition, Metabolism, and Cardiovascular Diseases, 2009 Dec;19(11):781-8.).

Magnesium activeert vitamine D.

Een onderzoek dat in februari 2018 in The Journal of the American Osteopathic Association werd gepubliceerd, bevestigde dat vitamine D niet kan worden gemetaboliseerd als er niet tegelijkertijd voldoende magnesium beschikbaar is. Bij een magnesiumtekort wordt de vitamine D wel opgeslagen, maar blijft deze inactief.

Magnesium beïnvloedt het vitamine D-metabolisme op drie manieren:

• Magnesium speelt een rol bij de activering van vitamine D; d.h. Alleen met magnesium kunnen de enzymen die vitamine D omzetten in de actieve vorm, geactiveerd worden.
• Vitamine D heeft bepaalde transportmoleculen nodig die zonder magnesium inactief zouden blijven.
• Parathormoon, een hormoon dat door de bijschildklieren wordt geproduceerd, speelt een rol bij de regulatie van het vitamine D-metabolisme. De parathormoonspiegel is op zijn beurt sterk afhankelijk van de magnesiumspiegel.

Magnesium bij auto-immuunziekten

Magnesium kan ook nuttig zijn bij auto-immuunziekten, zoals de ziekte van Hashimoto. Een onderzoek uit 2018 toonde aan dat lage magnesiumspiegels geassocieerd zijn met een verhoogd risico op de ziekte van Hashimoto en hypothyreoïdie (zie Wang K, et al. Severely low serum magnesium is associated with increased risks of positive anti-thyroglobulin antibody and hypothyroidism: A cross-sectional study, Scientific Reports, 2018 Jul 2;8(1):9904).

Magnesium heeft ontstekingsremmende eigenschappen.

Chronische ontstekingsprocessen worden beschouwd als een oorzaak van veel chronische ziekten (zie Nielsen FH, Effects of magnesium depletion on inflammation in chronic disease, Current Opinion in Clinical Nutrition and Metabolic Care., 2014 Nov;17(6):525-30.; Barbagallo M en Dominguez LJ, Magnesium and aging, Current Pharmaceutical Design, 2010;16(7):832-9.; Nielsen FH, Magnesium, inflammation, and obesity in chronic disease, Nutrition Reviews, 2010 Jun;68(6):333-40.).

Zelfs bij kinderen is aangetoond dat lage magnesiumspiegels samenhangen met verhoogde ontstekingsmarkers (CRP-reactief proteïne). Tegelijkertijd hadden deze kinderen hogere bloedsuiker-, insuline- en bloedlipidenwaarden. (vgl. Rodríguez-Morán M en Guerrero-Romero M, Serum magnesium- en C-reactief proteïnegehaltes, Archives of Disease in Childhood, 2008 aug;93(8):676-80.).

Magnesiumsupplementatie kan ontstekingsmarkers verlagen, zowel bij oudere en zwaarlijvige personen als bij mensen met prediabetes (zie Nielsen FH, et al, Magnesiumsupplementatie verbetert indicatoren van een lage magnesiumstatus en ontstekingsstress bij volwassenen ouder dan 51 jaar met een slechte slaapkwaliteit, Magnesium Research, 2010 dec;23(4):158-68; Chacko SA, et al, Magnesiumsupplementatie, metabolische en ontstekingsmarkers en globale genomische en proteomische profilering: een gerandomiseerde, dubbelblinde, gecontroleerde, cross-overstudie bij zwaarlijvige personen, The American Journal of Clinical Nutrition, 2011 feb;93(2):463-73; Simental-Mendía LE, et al, Orale magnesiumsupplementatie verlaagt C-reactief proteïnegehalte bij personen met prediabetes en hypomagnesiëmie: een klinische gerandomiseerde dubbelblinde placebogecontroleerde studie, Archives of Medical Research, 2014). mei;45(4):32530.).

Magnesium voorkomt migraine.

Veel migrainepatiënten lijden aan een magnesiumtekort (zie Mauskop A en Varughese J, Waarom alle migrainepatiënten met magnesium behandeld zouden moeten worden, Journal of Neural Transmission, mei 2012;119(5):575-9.).

Migraine kan met magnesium worden behandeld – niet alleen preventief, maar ook in gevallen van reeds bestaande migraine (zie Wang F, et al, Oral magnesium oxide prophylaxis of frequent migrainous headache in children: a randomized, double-blind, placebo-controlled trial, Headache, 2003 Jun;43(6):601-10.; Köseoglu E, The effects of magnesium prophylaxis in migraine without aura, Magnesium Research, 2008 Jun;21(2):101-8.).

In een onderzoek uit 2015 kregen patiënten met een acute migraineaanval 1 gram magnesiumsulfaat toegediend, terwijl de controlegroep standaardmedicatie kreeg bestaande uit metoclopramide (tegen misselijkheid/braken) en dexamethason (cortison). De resultaten toonden aan dat magnesium effectiever was in het verlichten van de aanval dan de migrainemedicatie (zie Shahrami A, et al, Comparison of therapeutic effects of magnesium sulfate vs. dexamethasone/metoclopramide on alleviating acute migraine headache, The Journal of Emergency Medicine, 2015 Jan;48(1):69-76).

Een verandering in het dieet met een verhoogde consumptie van magnesiumrijke voedingsmiddelen kan echter ook helpen om migraineklachten op de lange termijn te verminderen. (vgl.)Teigen L en Boes CJ, Een op bewijs gebaseerd overzicht van orale magnesiumsuppletie in de preventieve behandeling van migraine, Cephalalgia, 2015 sep;35(10):912-22).

Magnesium bij het premenstrueel syndroom

Magnesium, in doses van 200 mg per dag, kan ook helpen bij PMS. In een overeenkomstige studie werd geen verbetering waargenomen in de eerste suppletiecyclus, maar de symptomen verbeterden vanaf de tweede cyclus (zie Facchinetti F, et al, Oral magnesium successfully relieves premenstrual mood changes, Obstetrics and Gynecology, 1991 Aug;78(2):177-81.; Walker AF, et al, Magnesium supplementation eases premenstrual symptoms of fluid retention, Journal of Women's Health, 1998 Nov;7(9):1157-65).

Magnesium tegen depressie

Magnesium speelt ook een belangrijke rol in het hersenmetabolisme. Lage magnesiumspiegels worden geassocieerd met een verhoogd risico op depressie (zie Serefko A, et al, Magnesium in depression, Pharmacological Reports, 2013;65(3):547-54.; Tarleton EK en Littenberg B, Magnesium intake and depression in adults, Journal of the American Board of Family Medicine, maart-april 2015;28(2):249-56.).

Uit een onderzoek uit 2015 onder 8800 mensen bleek dat degenen met de laagste magnesiumspiegels een 22% hoger risico op depressie hadden. Experts vermoeden dat het lage magnesiumgehalte in het huidige dieet een belangrijke factor is die bijdraagt ​​aan depressie en andere psychische aandoeningen (zie Eby G en Eby K, Rapid recovery from major depression using magnesium treatment, Medical Hypotheses, 2006;67(2):362-70).

In één onderzoek kregen depressieve volwassenen bijvoorbeeld dagelijks 450 mg magnesium toegediend. Het effect was net zo goed als dat van een antidepressivum (zie Barragán-Rodríguez L, et al, Efficacy and safety of oral magnesium supplementation in the treatment of depression in the elderly with type 2 diabetes: a randomized, equivalent trial, Magnesium Research, 2008 Dec;21(4):218-23.).

Magnesium in de sport

Omdat magnesium betrokken is bij de cellulaire energieproductie in de mitochondriën en bij het transport van bloedglucose naar de spieren, leidt een adequate magnesiumvoorraad tot verbeterde sportprestaties. Tegelijkertijd neemt de magnesiumbehoefte tijdens inspanning met 10-20% toe in vergelijking met rust (zie Chen HY, et al, Magnesium enhances exercise performance via increasing glucose availability in the blood, muscle, and brain during exercise, PLoS One, 2014 Jan 20;9(1)).

Volgens studies uit 2006, 2012 en 2014 verbetert magnesiumsuppletie de fysieke prestaties bij ouderen en mensen met chronische aandoeningen (zie Amaral AF, et al, The effect of acute magnesium loading on the maximal exercise performance of stable chronic obstructive pulmonary disease patients, Clinics, 2012;67(6):615-22.; Pokan R, et al, Oral magnesium therapy, exercise heart rate, exercise tolerance, and myocardial function in coronary artery disease patients, British Journal of Sports Medicine, 2006 Sep;40(9):773-8.; Veronese N, et al, Effect of oral magnesium supplementation on physical performance in healthy elderly women involved in a weekly exercise program: a randomized controlled trial, The American Journal of Clinical Nutrition, 2014 Sep;100(3):974-81).

Op basis van een onderzoek uit 2015 wordt aangenomen dat magnesium de prestaties van atleten verbetert, zelfs als er geen sprake was van een eerder magnesiumtekort (zie Mirela Vasilescu, Magnesiumsupplementatie bij topsporters - effecten en aanbevelingen, maart 2015, Medicina Sportiva. Tijdschrift van de Roemeense Vereniging voor Sportgeneeskunde).

Voorheen werd gedacht dat magnesiumsupplementen alleen effectief waren bij een magnesiumtekort. Dit werd echter voor het eerst weerlegd in een onderzoek uit 1998: volleybalspelers in het onderzoek namen 250 mg magnesium per dag, wat u.a. Hun springvermogen en armbewegingen verbeterden. In een ander onderzoek uit hetzelfde jaar namen triatleten vier weken lang magnesium in en behaalden vervolgens betere zwem-, fiets- en hardlooptijden. Bovendien daalden hun insuline- en stresshormoonspiegels (zie Golf SW, et al, On the significance of magnesium in extreme physical stress, Cardiovascular Drugs and Therapy, 1998 Sep;12 Suppl 2:197-202).