Ontsteking van de blaas

Wereldwijd zijn er jaarlijks ongeveer 150 miljoen gevallen van urineweginfecties (UWI's). Tussen de 25 en 30% van de vrouwen krijgt in haar leven minstens één UWI. De infectie wordt voornamelijk veroorzaakt door E. coli-bacteriën, die via de darmen worden overgedragen.

Vrouwen lopen een hoger risico vanwege hun kortere urinewegen. Het risico is met name hoog als de slijmvliezen van de vaginale opening gekoloniseerd zijn door E. coli-bacteriën.

Veel vrouwen krijgen na de menopauze urineweginfecties omdat hun slijmvlies uitdroogt als gevolg van een verlaagd oestrogeengehalte.

E. coli-bacteriën maken van nature deel uit van de darmflora, maar niet van de blaas. Wanneer E. coli-bacteriën de urinewegen en de blaas binnendringen, trekken ze de witte bloedcellen van het immuunsysteem aan, wat leidt tot symptomen van blaasontsteking (cystitis).
Als de infectie onbehandeld blijft, zullen de bacteriën in ongeveer 5% van de gevallen via de urinebuis in het nierbekken terechtkomen en pyelonefritis (nierontsteking) veroorzaken.

Antibiotica worden inderdaad gebruikt bij de behandeling van blaasontstekingen. i.d.R. Ze zijn effectief, maar hebben wel enkele bijwerkingen en er bestaat een risico op complicaties. v.a. Het risico op resistentieontwikkeling bestaat. Bovendien behandelen antibiotica de onderliggende oorzaak niet, zoals een verzwakt immuunsysteem.

Het grote voordeel van naturopathische benaderingen is dat ze, mits consequent toegepast, minstens even effectief zijn als antibiotica. Het belangrijkste verschil is dat ze geen negatieve bijwerkingen veroorzaken, terwijl ze tegelijkertijd het immuunsysteem versterken en zo bijdragen aan een causale in plaats van louter symptomatische behandeling. Hierdoor is de kans op herinfectie aanzienlijk kleiner. Na een antibioticakuur bestaat daarentegen het risico dat de aangetaste darmflora het immuunsysteem verzwakt, wat vaak leidt tot schimmelinfecties (darm- en/of vaginale schimmelinfecties) en, niet zelden, tot een nieuwe blaasontsteking kort daarna.

Huidig ​​onderzoek naar het gebruik van micronutriënten als alternatief voor antibioticatherapie.

D-mannose D-mannose kan helpen bij urineweginfecties en blaasontsteking, en kan vaak antibiotica met hun vele bijwerkingen vervangen. Het is een suiker die verwant is aan glucose, maar die nauwelijks in het lichaam wordt gemetaboliseerd. In plaats daarvan wordt D-mannose uitgescheiden in de urine. Tijdens de passage door de blaas bindt D-mannose zich aan de bacteriën die urineweginfecties en blaasontsteking veroorzaken. Doordat de bacteriën aan de D-mannose gebonden zijn, kunnen ze zich niet langer aan de blaaswand hechten (zie Hung, Chia-Suei, et al. "Structural basis of tropism of Escherichia coli to the bladder during urinary tract infection." Molecular microbiology 44.4 (2002): 903-915).

Het preventieve effect van D-mannose werd bevestigd in een klinische studie in Kroatië (zie Kranjčec Bojana, Dino Pape en Silvio Altarac. "D-mannosepoeder voor profylaxe van recidiverende urineweginfecties bij vrouwen: een gerandomiseerde klinische studie." World journal of urology 32.1 (2014): 79-84): 308 vrouwen met acute cystitis die ook een voorgeschiedenis hadden van recidiverende urineweginfecties werden na standaard antibioticabehandeling verdeeld in drie groepen:

Gedurende zes maanden ontving groep 1 dagelijks 2 gram D-mannose, groep 2 ontving gedurende dezelfde periode dagelijks 50 mg van het antibioticum nitrofurantoïne, en groep 3 nam geen profylactische maatregelen en diende daarom als controlegroep.In totaal kregen 98 vrouwen tijdens de onderzoeksperiode opnieuw blaasontsteking, waarvan 62 tot de controlegroep behoorden. In de antibioticagroep kregen 21 vrouwen opnieuw blaasontsteking, tegenover slechts 15 vrouwen in de D-mannosegroep. De onderzoekers concludeerden hun studie met de stelling dat D-mannose zeer geschikt is voor de preventie van urineweginfecties en blaasontsteking – met name voor mensen die last hebben van terugkerende blaasontsteking.

Namens het Instituut voor Kwaliteit en Efficiëntie in de Gezondheidszorg Het Instituut voor Kwaliteit en Efficiëntie in de Gezondheidszorg (IQWiG) onderzocht of kruidenmiddelen helpen bij terugkerende blaasontsteking. De wetenschappers concludeerden dat het preventieve gebruik van... CranberryDeze preparaten kunnen gunstig zijn voor vrouwen met ongecompliceerde, terugkerende blaasontsteking. Vergeleken met een placebobehandeling suggereren verschillende gerandomiseerde, gecontroleerde onderzoeken dat de infectie ofwel niet terugkeert, ofwel pas later terugkeert.

Om de vraag te beantwoorden of kruidenmiddelen helpen bij terugkerende, ongecompliceerde blaasontstekingen, heeft het [onderzoek/project] [iets] geïdentificeerd uit IQWiG Een team van wetenschappers gaf opdracht tot 15 geschikte studies. De meeste van de opgenomen studies onderzochten preparaten die cranberry bevatten. Dit suggereert een mogelijke Om te gebruiken van cranberry vergeleken met placebo – zowel wat betreft de frequentie van terugkerende urineweginfecties als de tijd tot de eerste terugval. Wat betreft de preventie van terugval, zijn er naast cranberrypreparaten ook aanwijzingen voor een preparaat gemaakt van lavaswortel, rozemarijnblaadjes en duizendknoop. Extra voordelen, Dit biedt meerwaarde ten opzichte van een behandeling met alleen antibiotica.

Verschillende observationele studies en één klinische studie per studie. bewijzen dat de plantaardige mosterdoliën van Oostindische kers En mierikswortel Ze zijn effectief en worden goed verdragen bij ongecompliceerde luchtweginfecties en blaasontstekingen, en kunnen bij langdurig gebruik zelfs de kans op terugval bij urineweg- en luchtweginfecties verkleinen.

Talrijke onderzoeken tonen aan dat de mosterdoliën die het bevat antibacterieel, ontstekingsremmend en antiviraal hebben een effect. Dit toonde aan dat u.a. Alleen door de combinatie van de mosterdoliën van beide planten wordt een bijzonder sterke werking tegen veel verschillende soorten bacteriën bereikt. Naast een directe groeiremmende en kiemdodende werking. Mosterdolie heeft ook invloed op de vorming van bacteriële biofilms en de penetratie van bacteriën in de cellen van het blaasslijmvlies (internalisatie). Volgens de huidige inzichten zijn dit essentiële mechanismen, met name met betrekking tot terugkerende blaasontstekingen. Bovendien interfereert mosterdolie met de signaalroutes die relevant zijn voor de overdracht van ontstekingen, en draagt ​​zo bij aan de verlichting van de vaak zeer pijnlijke symptomen van blaasontstekingen.

Het aminozuur L-methionine heeft een Verzurend effect op de urine: Het lichaam heeft ongeveer 0,5 g methionine per dag nodig om de spiermassa te behouden. Als er meer dan 1,5 g per dag wordt ingenomen, moet het lichaam het overschot afbreken. Bij deze afbraak ontstaat sulfaat, dat via de nieren wordt uitgescheiden. Tijdens dit proces komen protonen in de urine terecht, waardoor deze verzuurt.

Dit effect wordt beschreven in de Behandeling van urinewegaandoeningen Dit mechanisme wordt benut, waarbij een zure pH-waarde in de urine de hechting van bacteriën aan de urotheelcellen en de bacteriegroei remt.In aanvulling remt Methionine Vorming van nierstenen, verbetert de oplosbaarheid van stenen En ondersteunt de werking van bepaalde antibiotica.

De effecten van pompoen werden voor het eerst beschreven in de 16e eeuw in verband met de urinewegen. Tegenwoordig weten we dat de actieve bestanddelen zich in de zaden bevinden, oftewel de pompoenpitten, Deze stoffen zijn te vinden in pompoenpitten. Hun positieve effecten op de blaas zijn uitgebreid wetenschappelijk onderzocht. Het is belangrijk om te weten dat deze actieve bestanddelen niet, zoals vaak wordt aangenomen, in de populaire pompoenpitolie voorkomen, maar uitsluitend in de schil van de pompoenpitten.

Pompoenpitten worden aanbevolen voor het versterken en verbeteren van de blaasfunctie, en voor de behandeling van een overactieve blaas en urinewegproblemen die gepaard gaan met benigne prostaatvergroting (BPH). Er zijn ontstekingsremmende, antimicrobiële, prostaatbeschermende en urodynamische effecten aangetoond voor fytosterolen die uit pompoenpitten zijn geïsoleerd. Naast specifieke fytosterolen kunnen ook niet-specifieke bestanddelen zoals onverzadigde vetzuren, bepaalde aminozuren, vitaminen, mineralen en sporenelementen bijdragen aan de therapeutische werking van pompoenpitten.

Al in de jaren zestig beschreven anekdotische berichten het kalmerende en regulerende effect van pompoenpitolie ("blaastonikum") op de blaas. Later onderzocht een open-labelstudie het effect van 6 gram pompoenpitolie per dag bij 101 patiënten met een overactieve blaas. Tijdens de behandeling verbeterden de symptomen en de mictie-index (dagelijks urinevolume/aantal keren plassen): na acht weken behandeling was het gemiddelde urinevolume per plasbeurt met bijna 60% toegenomen. Frequent en pijnlijk plassen was merkbaar afgenomen. Meer dan 80% van de patiënten meldde een subjectieve verbetering.

Naast de wondhelende eigenschappen heeft de Guldenroede Eeuwen geleden werd guldenroede al erkend voor een andere therapeutische eigenschap: het diuretische effect. Dit is bevestigd door de moderne fytotherapie. Guldenroede wordt daarom nu aanbevolen voor spoeltherapie bij ontstekingsziekten van de urinewegen en voor de preventieve behandeling van nierstenen en niergruis. Tot de actieve bestanddelen behoren flavonoïden, saponinen en fenolglycosiden. Naast het diuretische effect heeft guldenroede ook ontstekingsremmende, pijnstillende en licht krampstillende eigenschappen. Deze zijn gunstig gebleken bij de behandeling van urineweginfecties, zoals blaasontsteking.

De in rozemarijn De ingrediënten zijn: u.a. Rozemarijn bevat etherische oliën, tannines, flavonoïden, bitterstoffen en harsen. In de volksgeneeskunde wordt het vooral gebruikt om de gal- en urineproductie te stimuleren, bij wonden en eczeem, en bij maag-darmklachten.

Lavas Lavaswortel behoort ook tot de beproefde medicinale planten als het gaat om de natuurlijke behandeling van blaasontsteking, nierproblemen en nierstenen. De essentiële oliën in lavas bevorderen bijvoorbeeld de genezing. u.a. De uitscheiding van urine via de nieren heeft een diuretisch effect, zoals dat in medische termen heet. Dit betekent dat de urinewegen grondiger worden gespoeld. Hierdoor kunnen bacteriën zich indirect moeilijker aan het slijmvlies hechten en worden ze met de urine weggespoeld.

Een klinische studie (zie Wagenlehner, F.M. et al.: Urol Int 2018; 101:327-336) met meer dan 600 patiënten uit 2018 vergeleken een combinatie van rozemarijn, lavas en duizendguldenkruid met de meest voorgeschreven antibioticatherapie voor acute, ongecompliceerde blaasontsteking.Het resultaat: 84% van de vrouwen in de groep die het kruidenpreparaat gebruikte, had geen extra antibiotica nodig. Beide behandelstrategieën waren gelijkwaardig wat betreft de tijd tot het begin van de symptomen en de mate van symptoomvermindering. En vergeleken met antibioticatherapie werden er minder maag-darmproblemen waargenomen bij de combinatie van de drie kruiden.

zink Draagt ​​bij aan het behoud van een normaal immuunsysteem: Witte bloedcellen zoals macrofagen gebruiken zink als een giftig wapen om bacteriële infecties te bestrijden.

Vitamine D Vitamine D verhoogt de productie van cathelicidine, een antimicrobieel peptide dat de penetratie van infectieuze micro-organismen in het blaasslijmvlies kan verminderen door zich te binden aan de adhesiedeeltjes van pathogenen zoals E. coli (een vergelijkbaar mechanisme als D-mannose) en de immuunrespons te stimuleren. Dit wordt ondersteund door een onderzoek onder postmenopauzale vrouwen, waaruit bleek dat vrouwen met een vitamine D-tekort vatbaarder waren voor urineweginfecties. In het onderzoek werden de vitamine D-spiegels van vrouwen met terugkerende infecties vergeleken met die van vrouwen zonder dergelijke episodes, en er werden significant lagere waarden gevonden in de eerste groep (9,8 ng/ml vergeleken met een gemiddelde van 23 ng/ml).

Vitamine A draagt ​​bij aan de normale werking van het (blaas)slijmvlies.